Nil tilapyası

Tür Tanımı

"Dorsal diken sayısı 15-18; dorsal yumuşak ışın sayısı: 11-13; anal diken sayısı 3; anal yumuşak ışın sayısı: 9-11 arasındadır. Omur sayısı 30 – 32 arasında değişir. Görece küçük başlı, derin gövdeli büyük bir tilapyadır (Genner vd., 2018).
En ayırt edici özellikleri, kuyruk yüzgeci derinliği boyunca düzenli dikey şeritlerin varlığıdır (Eccles, 1992; Teugels ve Thys van den Audenaerde, 2003). Tüm yaşam aşamalarında, kuyruk yüzgeci çok sayıda ince dikey şeritle işaretlenmiştir; küçük balıklarda, bunlar nispeten geniştir; bir yay oluştururlar ve kuyruk yüzeyinin tabanında başlar (Genner vd., 2018).
"

Yaşam Alanı

"Nehirler, göller, kanalizasyon kanalları ve sulama kanalları gibi çok çeşitli tatlı su habitatlarında görülür (Bailey 1994). Tuzlu suda yaşamaları zordur, ancak acı suda hayatta kalabilirler (Lamboj 2004).

Bu tür, Nil Nehri havzasına özgü bir tatlı su cikletidir; Orta Doğu; Nijer, Benue, Volta ve Senegal nehirleri ve Chad, Tanganyika, Albert, Edward ve Kivu göllerinde (Trewavas, 1983; Daget vd., 1991) ve Antarktika hariç tüm kıtalarda (50'den fazla ülkede) - çoğunlukla tarım amacıyla yayılmıştr (Pullin vd., 1997)
Türün dağılımında bazı bilgi eksiklikleri bulunmaktadır. Bu bilgi eksikliklikleri, Nil tilapyasının yayıldığı alanları tam olarak tespit etmeyi ve yayılması muhtemel alanları öngörmeyi zorlaştırmaktadır.

Türün yeni lokalitelere giriş yolları; akuakültür (Nico ve Schofield, 2011), üreme ve çoğalma (Canonico vd., 2005), kaçış (Canonico vd., 2005; Nico ve Schofield, 2011) balıkçılık (Canonico vd., 2005) ve kasten bırakma (Canonico vd., 2005) olarak sıralanmaktadır.

Türün lokal olarak dağılım yolları başında kaçış ve balıkçılık faaliyetleri gelmektedir.

"

Üreme Bilgisi

Dişiler yumurtalarını erkek tarafından hazırlanan yuvaya bırakır, erkek yumurtaları döller ve dişi yumurtaları ağzına alır ve kuluçkaya yatırır. Yumurtadan çıkan yavrular, çıktıktan sonra bile annenin ağzında kalır. Yavrular serbest bir şekilde yüzdükten sonra koruma için dişi ağzına geri döneceklerdir. Dişiler yumurtlama başına birkaç yüz ila birkaç bin yavru üretebilir.

Yaşam Döngüsü

"Sıcaklığa bağlı olarak cinsel olgunluğa 3-6 ayda ulaşır. Üreme, sadece sıcaklıklar 20°C'nin üzerinde olduğunda gerçekleşir. Dişiler, yumurtalarını ağızlarında (yaklaşık bir hafta) inkübe eder. Yumurta büyüklüğü 1.5 mm, kuluçkada larva uzunluğu 4 mm kadardır.
Göllerde 0,6 ila 2 m derinlikte ve kıyı sularında sert kumdaki suda yumurtlar (Trewavas, 1983; Worthington, 1932). Erkekler yuvalama bölgesini kurar ve savunurlar. Kur, birkaç saat sürer. Bir erkek muhtemelen birden fazla dişinin yumurtalarını döller (Worthington 1932). Yumurtalar sığ yuvalarda gruplar halinde dökülür ve erkek tarafından döllenir. Her yumurta grubu dişi tarafından ağız boşluğuna alınır.
"

Beslenme Bilgisi

Esas olarak fitoplankton veya bentik alglerle beslenir. Ek olarak, böcek larvaları ve detritus tüketirler; gençler yetişkinlerden daha fazla omnivor olma eğilimindedir (Lamboj 2004).

Genel Etki Bilgisi

"Oreochromis niloticus alternatif su ürünleri yetiştiriciliği ve balıkçılık için geçim kaynakları yaratarak, artan gıda üretimi açısından belirgin bir etkiye sahip olmuştur (Wise vd., 2007).
Çevresel Etki: Bu türün yayılımı, özellikle rezervuarların inşaatı ve büyük ölçekli sulama projeleri gibi ciddi çevresel değişikliklerle ilişkilendirilmiştir. Birçok popülasyon o kadar başarılı olmuştur ki, bunlar balık topluluklarının kalıcı bir parçası haline gelmiştirler. Suya giriş yapan bu türler yüksek ihtimalle büyük popülasyonlar geliştirecektir ve erkek yuvalama alanları yaratacaktır. Erkeğin yuva bölgesini agresif koruması, yerli yuva kurucularını etkileyebilir.
Biyoçeşitlilik Üzerindeki Etkisi: Bu tür tropik bölgelere dağılmıştır. Birçok durumda bu dağılım, doğal su ekosistemlerinin herhangi bir bilimsel değerlendirmesinden önce meydana gelmiştir. Çoğu durumda çevresel etkileri varsayım aşamasındadır.
Bu tür IUCN Küresel İstilacı Tür Veritabını’ndaki kara listede yer almaktadır.
"

Genel Yönetim Bilgisi

"Önleme: Su ürünleri yetiştiriciliği için hangi türlerin ve nerede kullanılması gerektiğine karar verirken, özellikle bu türün yetiştirilmesi için uygun olduğu düşünülen alanlarda ihtiyati yaklaşım önerilir. Türün yayılımı, önceden bulunduğu havzalarla sınırlandırılmalı ve hala istila edilmemiş alanlarda yasaklanmalıdır. Buna ek olarak ve mümkünse, tür, istila edilmemiş nehir sistemlerinde ortadan kaldırılmalıdır.
Alternatif olarak, yerli türlerin kullanımı, stok iyileştirme ve daha iyi tarım yöntemleri ile teşvik edilebilir ve geliştirilebilir. Bununla birlikte, bu alternatif türlerin, bu türler invazyonla ilgili problemler ortaya çıkaracaklarından, kendi nehirleri dışındaki yeni nehir sistemlerine de sokulmaması gerekmektedir.
Evcilleştirme ve Üreme: Su ürünleri yetiştiriciliği faaliyetlerinin türün herhangi bir ek zararını azaltmak için atabileceği bazı adımlar vardır. Sanayi faaliyetleri tür üzerine devam etmektedir.
Kırmızı nil tilapya suşları önemli bir adımdır, çünkü bu türler sadece evcil popülasyonlarda bulunur ve vahşi doğada hayatta kalma şansları çok azdır. Kuşlar, balıklar ve insanlar tarafından avlanma ihtimalleri yüksektir; çünkü suda çok net görünürler.
Çok fazla et oranına ve daha yuvarlak bir vücut formuna sahip olmak için yetiştirilen suşların da bir çiftlik dışında hayatta kalması pek olası değildir. Son olarak, melezlerden, cinsiyet değiştirmeden veya genetik olarak erkek ebeveynlerinden geliştirilen tüm erkek popülasyonlarının, çiftlik dışında bir üreme popülasyonu oluşturma olasılığı daha düşüktür.
Tüm bu tekniklerin, tilapyanın yerel toplulukları etkileme yeteneğinin azaltılmasına katkıda bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.
"

Genel Giriş Yolu Bilgisi

Ülkemize giriş yolları: Akuakültür, balıkçılık, kaçış

Notlar

"Oreochromis niloticus, laboratuvarda ve araştırmalarda kullanılan bir türdür. Bunun dışında botanik bahçelerinde ve hayvanat bahçelerinde değerlendirilmektedirler. Sportif avcılıkları yapılmaktadır. Ayrıca insan gıdası olarak (bütün, kesilmiş, taze, dondurulmuş, konserve, işlenmiş) tüketilmektedirler.

Tilapyalar, dünya su ürünleri yetiştiriciliği üretiminin %4'ünü oluşturan, sazan ve alabalıklardan sonra dünyada en çok yetiştirilen üçüncü balık türüdür (FAO, 2010). Su ürünleri yetiştiriciliği, birçok gelişmekte olan ülkede protein güvenliği, yoksulluğun azaltılması ve ekonomik kalkınma aracı olarak görülmektedir (NEPAD, 2005).

Nil tilapisi, çok çeşitli trofik ve ekolojik adaptasyonlara sahip olması ve birçok farklı tropikal/subtropikal tatlı su nişini işgal etmesini sağlayan özellikleri nedeniyle su ürünleri yetiştiriciliği için çok uygundur (Trewavas, 1983).

Mozambik tilapisi Oreochromis mossambicus ile birlikte bu tür su ürünleri yetiştiriciliğinde en önemli tilapya türüdür. Dünyanın en çok yayılım gösteren on balık türü arasında yer alırlar ve bununla birlikte küresel tilapya üretiminin% 99,5'ini oluştururlar (FAO 2010). 1980'lerin ortalarından bu yana, üretici tercihinde Mozambik tilapisinden Nile tilapyasına kültürüne doğru bir kayma olmuştur, çünkü ikincisi daha yüksek bir büyüme oranına sahiptir.
"

Referanslar